Google i blog su dva najvažnija fenomena post dot-com ere. Zahvaljujući Internetu i novoj ekonomiji desilo se nešto što medija eksperti nisu ni u najrcnjim snovima mogli naslutiti – auditorijum je postao medij. Kako drugačije opisati eksploziju blogova? Dvadeset godina PC ere, komercijalna dot-com ludnica za finiš ludog XX vijeka i masovni amaterizam ili amaterizam mase kao posledica svih navedenih dešavanja. Particiant media fenomen izbrisala je granicu između novih medija i stare publike, blogosfera funcioniše kao mravinjak: svi učesnici kreiraju vijesti, svi učesnici komentarišu tuđe vijesti i svi učesnici međusobno razmjenjuju linkove. Više su ljudi prestali da broje nove blogove, prema nekim izvorima novi blog se rađa sva dvije sekunde. Svako dvije sekunde još jedna osoba piše o onome o čemu su do juče eksluzivno govorili New York Times, Politika ili BBC. Da stvari budu dodatno komplikovanije, na ovaj način kreirani medijski kanali sa ekonomskog gledišta nemaju smisla. Kevin Kelly se pita odakle dolazi svo to vrijeme, energija i resursi? Iz publike! Konzumenti postaju producenti. Masovni amaterizam i sve to za dž. Izobilje slobodnog izbora, ljudi piše o onom što je njihova strast. Ali, priča sa pisanjem, kao i u slučaju tradicionalnih medija, tek počinje. Ljudi počinju da kreiraju vlastiti amaterski entertainment. Muziku i video nikada nije bilo lakše i jeftinije kreirati. Amateri godinama emituje vlastite radio programe preko Interneta, onlajn televizija više nije bauk, šta sledeće donosi tzv. gift economy? Regis McKenne aminuje sa “dobom nikad zadovoljnog kupca”, Richard Florida i drugi futorolozi govore o nastupajućoj kreativnoj klasi. Feudalno doba, industrijsko doba, informaciono doba na redu je četvrto konceptualno doba piše Dan Pink. Nakon poljoprivrednika, fabričkih radnika i visoko-obrazovanih stručnjaka na redu su kreativci. Formula nikad nije bila jednostavnija: Brend = Talent.