Kraj Getting Real Web 2.0 ere?
Mali timovi, jednostavni proizvodi, dolaze klonovi. Softverske proizvode zasnovane na 37s Getting Real filozofiji zadesiće ista sudbina kao i industriju elektronskih uređaja. Pošto nisam softverski inžinjer i nisam upućen o teorije o softverskim ciklusima, bilo bi mi drago ako bi neko od upućenijih čitalaca rekao nešto više na tu temu i provukao Web 2.0 kroz faze ciklusa.
Poplava jeftinih dalekoistočnih proizvođača promjenila je pravila igre u elektronici. Ono što je specifično za softver jeste nepostojanje opipljive gvožđurije i minimalni troškovi neophodni za održavanje proizvodnje. Što u praksi znači da klonovi neće samo parirati niskom cijenom, nego cijena uopšte neće postojati. Biće potpuno besplatni. Čitav hype je započeo sa Basecampom prije dvije ipo godine, da li će sa Basacampom krenuti i srozavanja ovog tržišta? U prvom, da li tržište uopšte postoji? Većina 2.0 proizvoda, odnosno proizvodi koju su nastali u poslednje dvije godine i čija je specifičnost neki jednostavan problem koji je rješio mali tim, u suštini nema biznis model i ne pravi nikakve pare. Opet, postoje izuzeci koji prave novac, i tu su karakteristični proizvodi kompanije 37signals. Budimo iskreni, 37s nas godinama inspiriše i svakako je riječ o kompaniji koja je ponajviše inspirisala programere i male timove da pokrenu posao sa strane. Ono što je karakteristično da će se besplatni klonovi veoma brzo kao lešinari upravo obrušiti na ove profitabilne primjerke 2.0 faune. Pojednostavljenje procesa proizvodnje softvera fokusiranjem na rješavanje jednog omanjeg problema, 37s su se prvi našli u situaciji da jedan čovjek sa brdovitog Balkana napravi jednako dobar besplatan proizvod i sruši sve mitove o njihovom all-star timu i čitavoj filozofiji o kreiranju softvera.
Samim tim, u Getting Real uslovima proizvodnje, sama proizvodnja softvera postaje od sekundarnog značaja. Usudiću se čak da napravim paralelu sa proizvodnjom Nike patika u zemljama trećeg svijeta i kažem da se slična stvar olako može desiti i Web 2.0 industriji. Fried i DDH su pametni momci i vrlo je vjerovatno da imaju spremljen plan B, ali defitivno je došao kraj njihovom monopolu na tržištu. Proizvodnja postaje bezobrazno jeftina, a tri primarna faktora u tržišnoj utakmici postaju: brending, ozbiljan marketing i dizajn. O ovim faktorima više u jednom od sledećih tekstova.
7 July 2006 |
